Molly Picon była kimś więcej niż tylko aktorką. Była siłą natury, która przez dziesięciolecia dominowała na Lower East Side w Nowym Jorku. Urodzona 1 czerwca 1898 roku w Nowym Jorku, wyrosła na niekwestionowane „serce Second Avenue”. To nie był slogan marketingowy. Był to tytuł nadawany jej przez publiczność teatru jidysz w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku za jej figlarny urok i ostry przekaz komediowy.
Zmarła 6 kwietnia 1992 roku w Lancaster w Pensylwanii w wieku 93 lat. Jednak jej dziedzictwo nie zniknęło wraz z nią. Pozostał w śmiechu zatłoczonych teatrów i melodii jej piosenek.
Paykon rozpoczęła karierę na długo przed tym, jak scena jidysz nabrała dopracowanej formy. Już w 1904 roku była gwiazdą dziecięcą w Vandeville. Była wtedy ledwie nastolatką. W 1919 roku związała się z teatrem jidysz prowadzonym przez dramaturga Jakuba Kalicha. Pobrali się w tym samym roku. W 1921 roku duet odbył tournée po Europie, aby mogła doskonalić swój dialekt jidysz. Musiała brzmieć autentycznie. Musiała brzmieć w domu.
Przełom na Broadwayu i trasie wojskowej
Po powrocie do USA rozpoczęła się jej trudna praca. Paykon wystąpił w ponad 200 produkcjach w języku jidysz. W jej repertuarze znalazły się komiksowe wersje znanych dzieł, takich jak Pracujący Goil i Historia szala babci. Występowała role w sztukach „Yankele, Raizele, och, z dos a maydel!” („Och, co za dziewczyna!”) i „Witam Molly”.
Nie od razu przeszła na etapy anglojęzyczne. Zadebiutowała na Broadwayu w 1940 roku w sztuce Morning Star. To była jej pierwsza główna rola w języku angielskim. Dla wielu osób na scenie jidysz przejście nie było łatwe. Paycon sobie z tym poradził.
„Do osiemdziesiątki nadal radziła sobie dobrze”.
W czasie II wojny światowej koncertowała za granicą. Przyniosła kulturę jidysz zarówno żołnierzom, jak i cywilom. Później zyskała uznanie krytyków w Londynie. Wystąpiła w komedii A Majority of One z Robertem Moreyem. Krytycy byli zachwyceni. Ta rola pokazała, że jej zakres wykracza poza czystą komedię.
Od sceny jidysz po filmy hollywoodzkie
Gdy popularność teatru jidysz spadła, Paykon dostosował się. Przyjmowała role w mainstreamowych produkcjach teatralnych i filmach. W 1961 roku zagrała amerykańską wdowę szukającą męża w Izraelu w musicalu Milk and Honey na Broadwayu. Ta rola była specyficzna. Wymagała dopracowanej gry aktorskiej.
Jej filmografia obejmuje dziesięciolecia. Wystąpiła w filmie Yiddle with His Fiddle w 1937 r., a następnie w filmie Mamele (Mała matka) w 1938 r. Później w 1963 r. ukazał się film Come Blow Your Horn. I wreszcie jej rola w filmie Skrzypek na dachu w 1971 r.
W 1931 r. jej imieniem nazwano teatr żydowski. Służy jako dowód jej wczesnego wpływu. Nie tylko występowała. Zdefiniowała całą epokę.
Dlaczego pozostało aktualne? Być może dlatego, że nie chciała na to pozwolić
