Vrijdag 3 juli. Kijk omhoog. Het is nog steeds helder. Maar het licht vlucht.
Vanavond brengt de afnemende maan weer. De cyclus keert zich af van de Volle Maan. Op weg naar de Nieuwe Maan. Elke nacht hierna krimpt de schijf. De gloed dooft. Je zult het merken als je echt kijkt.
NASA’s Daily Moon Guide zegt dat 90 procent van het oppervlak momenteel zichtbaar is. Dat is veel maan om te missen als je niet kijkt.
Je hebt geen uitrusting nodig. Alleen maar ogen. Zoek naar Mares Imbrium en Mares Serenitatis. Zie ook de Copernicuskrater. Ze zitten daar in de donkere vlaktes. Ik wacht op jou. Verrekijker? Zeker. Claviuskrater verschijnt dan. Merrie Frigoris. Het Grimaldi-bekken komt in zicht.
Ik heb een telescoop. Beter nog.
Dat krijg je allemaal. Plus de Apollo 14. Apollo 15. Apollo 16. Landingsplekken geëtst in het stof. Menselijke geschiedenis geschreven in grijs.
Wanneer krijgen we de volgende keer de volle lichtstraal? 29 juli.
Achttien dagen. Geven of nemen.
Dus hoe werkt het eigenlijk. NASA splitst het eenvoudig genoeg op. De maan draait in 29,5 dagen om de aarde. Het doorloopt acht verschillende fasen. Dezelfde kant is altijd naar ons gericht. De zon schijnt niet altijd aan dezelfde kant. Terwijl het om ons heen reist. De verlichting verandert. De vorm verandert. Slanke halve maan tot de helft. Kwart tot gibbous. Eindelijk vol. Dan gebeurt het omgekeerde. Dit is de maancyclus. Een meedogenloos uurwerk.
Nieuwe maan. De maan zit tussen de aarde en de zon. Wij zien de donkere kant. Niets. Het waait uit de lucht.
Wassende halve maan. Aan de rechterkant verschijnt een splinter. Als u zich op het noordelijk halfrond bevindt. Licht bouwt langzaam op.
Eerste kwartaal. De helft van de schijf licht op. De rechterhelft. Een grimmige halve cirkel.
Gibbous in de was zetten. Meer dan de helft nu. Niet vol. Gewoon opgezwollen van licht.
Volle maan. Alles. Helder en onmiskenbaar.
Afnemende Gibbous. Nu begint het terrein te verliezen. Licht pelt weg van rechts.
Derde kwartaal. Nog eens de helft. Maar anders. De linkerkant gloeit nu. Symmetrie bereikt. Of misschien gewoon verloren.
Afnemende halve maan. Een laatste dunne strook aan de linkerkant. Vervaagt snel. Dan weer donker.
De cyclus begint opnieuw. Altijd. Wij kijken. Wij vergeten. Wij kijken opnieuw.
