12 augustus komt eraan. Ik moet daarheen. Madrid eerst. Vervolgens reist u noordwaarts naar Valladolid. Vanaf daar begint de echte jacht. Valoria la Buena. Een stip op de kaart. Bevolking onder de duizend. Rustig. Perfect.
Dat is waar de zon donker wordt.
Ik jaag op mijn eerste totale zonsverduistering. Niet gedeeltelijk. Geen schaduwachtig gefluister. Totaal.
Altijd al gewild. Geobsedeerd sinds mijn kindertijd. Ik had geluk in ’99 en ving een glimp op uit Groot-Brittannië. Wolken waren die dag de vijand, maar de maan beet nog steeds aan de rand van de zon. De tienjarige ik was stomverbaasd. Vijfentwintig jaar later? Het lot – of een fatsoenlijke redacteur bij Space.com – bracht de zaken op één lijn. Nu schrijf ik over skywatchen voor de kost. Een van de voordelen? Wordt naar de actie gestuurd.
Ik tag met Charles Greenwald. Hij leidt het vrijwilligersteam Dynamic Eclipse Broadcast van NASA. Ze maken niet alleen foto’s. Ze jagen op gegevens. De corona. De schijf. Ze zenden live uit terwijl astronomen het licht ontleden. Charles koos Valoria omdat hij de horizon vertrouwt.
Het team is mondiaal. Er komen nog twee vrienden bij in Madrid. We hebben de afgelopen weken besteed aan het oplossen van softwareproblemen. Kinderen trainen in Mexico. Elke tandwieltand controleren. Het voelt minder als vakantie en meer als militaire precisie. Dat is logisch.
We arriveren op 10 augustus. Dan raken we in paniek.
Eerste regel? Duidelijk zicht. Westen. Alleen het westen.
De totaliteit treft met de zon amper boven de horizon. Tien graden. Ongeveer de breedte van een gebalde vuist op armlengte. Mis die strip en je ziet alleen maar lucht. Wolken zijn hier de slechterik. Ze hebben niet veel nodig. Een dunne sliert verpest alles als de bron zo laag is.
Wifi is ook belangrijk. We moeten dit bijna live streamen. Het internet verwacht afbeeldingen. De wetenschappers willen statistieken. Wij leveren beide of wij leveren niets.
Prep brengt je alleen maar naar de drempel.
Celestron leende mij een EclipSmart-verrekijker en een beeldverwerkingskit. Goed glas. Essentieel glas. Ik heb ook hoeden en industriële hoeveelheden zonnebrandcrème ingepakt. Kaal hoofd = doelwit. Het maakt de zon niet uit of ik het meld. Het wil mijn hoofdhuid.
Wat als het werkt?
Meer dan 15 miljoen mensen langs dat pad zullen het ook zien. Ik zal een van hen zijn. Daisy Dobrijevic verdedigt de visie van Groenland. We zullen over de continenten schreeuwen. Hart in keel. Adem ingehouden. Kunstmatige nacht. Dan keert het daglicht terug.
Mis het niet. Blijf dicht bij het voer. We laten gidsen vallen. Uitrustingslijsten. Veiligheidscontroles.
Je hebt de juiste uitrusting nodig. Je ogen zijn geen filters.
