Waarom preconceptie-antibiotica het risico op colitis bij nakomelingen vergroten

9

Antibioticagebruik door de moeder heeft niet alleen gevolgen voor de moeder. Het herbedraadt de darmen van het kind voordat het zelfs maar geboren is.

Nieuw onderzoek van de Universiteit van Peking en de Medische Universiteit van Nanjing bevestigt een grimmige realiteit: het nemen van antibiotica vóór de conceptie kan op latere leeftijd bij de nakomelingen inflammatoire darmziekten veroorzaken. Dit gaat niet over antibioticaresistentie. Het gaat hier om transgenerationele schade.

Professor Yuzhu Chen en haar team keken naar het raam dat de meeste mensen negeren: de preconceptiefase. Ze wilden weten of het microbioom verandert in de maanden vóór de zwangerschap een levenslange kwetsbaarheid zou kunnen overbrengen.

Het antwoord is ja.

Hoe verschuivingen in het microbioom van de moeder colitis bij nakomelingen veroorzaken

De studie was gebaseerd op muizenmodellen en een klinisch cohort van mensen met inflammatoire darmziekten (IBD). De resultaten waren consistent en alarmerend.

Vrouwelijke muizen die voorafgaand aan de paring antibiotica kregen, gaven een verstoord microbieel ecosysteem door aan hun jongen. Deze nakomelingen erfden niet alleen de darmbacteriën van de moeder. Ze erfden een onvolwassen exemplaar.

Normaal gesproken diversifieert het darmmicrobioom van een baby. Het evolueert. Het bouwt een complex, uitgebalanceerd ecosysteem dat de gezondheid van het immuunsysteem ondersteunt.

Nakomelingen van preconceptioneel behandelde moeders sloegen deze stap over. Hun microbiële samenstelling werd vroeg bepaald en bleef daar hangen. Er verschenen weinig nieuwe soorten op volwassen leeftijd. Het resultaat was een darm met minder diversiteit en meer onbalans.

Deze onbalans heeft fysieke gevolgen. Het darmslijmvlies bleef onvolwassen. De darmwand fungeert als schild. Het houdt gifstoffen buiten en zorgt ervoor dat het immuunsysteem kan interageren met vriendelijke bacteriën. Wanneer het slijmvlies nog niet volgroeid is, faalt dat schild. De barrièrefunctie wordt belemmerd.

“Ons onderzoek laat zien dat de periode van vooroordelen die vaak teniet wordt gedaan een kritieke periode is… die leidt tot aanhoudende onrijpheid van de darmen.”

Deze aangetaste barrière leidt direct tot een verhoogd risico op colitis. Wanneer een ontsteking toeslaat, slaat deze bij deze nakomelingen harder toe. Zelfs stimulatie op laag niveau veroorzaakt ernstige darmontsteking. De ziekte hoeft niet ernstig te zijn om hen pijn te doen. Het moet er gewoon zijn.

Menselijke gegevens ondersteunden dit. Onderzoekers bestudeerden moeders en hun kinderen. Degenen met IBD bij de nakomelingen hadden moeders met specifieke antibioticablootstellingspatronen. De microbiële verstoringen bij moeder en kind weerspiegelden elkaar. De transmissie was rechtstreeks.

De verborgen kosten van vroeg antibioticagebruik

Antibiotica zijn levensreddend. Wij weten dit. Maar we weten ook dat ze nuttige bacteriën vernietigen.

Het meeste medisch advies richt zich op gebruik tijdens de zwangerschap. Deze studie verlegt de focus naar vóór de zwangerschap.

Het mechanisme is duidelijk. Blootstelling aan antibiotica van de moeder verandert het microbioom van de moeder. Deze veranderde toestand leidt tot een verhoogde overdracht van microbiële stammen naar het nageslacht. Er ontstaat een ‘opvolgingsplan’ dat vanaf het begin gebrekkig is. De darmen krijgen nooit de kans om goed te rijpen.

Colitis ulcerosa – chronische ontsteking van de dikke darm – is slechts één voorbeeld. Maar het mechanisme suggereert een bredere kwetsbaarheid voor ontstekingsaandoeningen. Het darmslijmvlies blijft in een juveniele staat. Het blijft reactief. Het blijft voorbereid op ziekten.

Hoofdauteur Liping Duan benadrukt de noodzaak van verstandig antibioticagebruik. Ze pleit voor monitoring van het microbioom bij vrouwen die een zwangerschap plannen.

Het klinkt eenvoudig. Dat is het niet.

Veel vrouwen gebruiken antibiotica voor kleine infecties zonder zich de langetermijneffecten op een toekomstig kind te realiseren. De preconceptieperiode gaat niet alleen over foliumzuur. Het gaat over microbiële erfenis.

Toekomstig onderzoek zal grotere geboortecohorten nodig hebben. Er zal rekening moeten worden gehouden met voeding. Het moet de antagonistische relatie tussen medicijnen en de darmen begrijpen.

Voorlopig is de afhaalmaaltijd bot. De gezondheid van de volgende generatie wordt gedeeltelijk bepaald door wat er in de moeder van de baarmoeder is gebeurd – maanden vóór de conceptie.

We gaan ervan uit dat de antibiotica weg zijn als we ermee stoppen.

Maar in het microbioom van het kind? Ze blijven.