Het wordt daar helder. De maan wordt wakker en baant zich vanaf vanochtend, maandag 25 mei, een weg door de Waxing Gibbous-fase. Volgens NASA heb je vanavond te maken met een verlichting van ongeveer 69 procent. Bijna vol. Niet helemaal, maar dichtbij.
Kijk omhoog.
Je hebt geen dure uitrusting nodig om het landschap te gaan zien. Alleen je ogen zullen de Mare Crisium en Mare Fecunditatis vangen. Dat zijn de donkere ‘zeeën’ die al millennia lang naar de mensheid staren. De Tycho-krater is ook zichtbaar, scherp en helder.
Als u toevallig een verrekijker heeft, zwaai deze dan omhoog.
De Endymion-krater wacht. Dat geldt ook voor de Apennijnen. Er is ook Clavius. Een grote. Wilt u meer details? Pak een telescoop. Vervolgens kun je zien waar Apollo 16 en Apollo 17 daadwerkelijk zijn geland. Je kunt zelfs Rima Ariadaeus zien, die lange kronkelende bergkam die lijkt op een kras op glas.
We schrapen alleen maar het oppervlak. Letterlijk.
Het echte evenement is later deze week. Mei kent een tweede volle maan. Ja, echt waar. Het gebeurt op 31 mei. De meeste mensen wachten echter niet zo lang.
Dus wat gebeurt er eigenlijk?
De maan doet er 29,5 dagen over om rond de aarde te draaien. Dat is de maankalender in een notendop. Acht verschillende fasen. Het gezicht dat we zien verandert nooit, maar het zonlicht wel. Dat verschuivende licht is de truc.
- Nieuwe Maan is het begin of het einde, afhankelijk van wie je het vraagt. De aarde zit tussen ons en de zon. Wij zien niets. Het is weg.
- Dan verschijnt er rechts een splinter. Wassende halve maan.
- Halflicht aan de rechterkant wordt Eerste Kwartier.
- Meer dan de helft? Dat is Waxing Gibbous, wat ons naar vandaag brengt.
- Eindelijk slaat de Volle Maan toe. Het hele gezicht licht op.
Dan begint de glijbaan. Waning Gibbous verliest licht aan de rechterkant. Het derde kwartaal toont de helft aan de linkerkant. De afnemende halve maan vervaagt totdat hij verdwijnt.
Rond en rond gaan we.
