Kastelen overal. Van pakweg 500 tot 500 jaar later. Stenen forten domineerden het middeleeuwse landschap. Ze huisvestten edelen, ja, maar bewaakten vooral de grenzen in chaotische tijden.
Reus. Steen. Immobiel.
Het was hard werken om ze aan te vallen. Belegeringsoorlogen waren niet bepaald leuk voor de mensen daarbuiten die honger leden. Velen vielen. Sommigen werden gekocht. Steekpenningen doen wonderen in oorlog. Maar een handjevol gaf zich nooit over.
Hier zijn er zes. Waaronder één waarin een dode koe de geschiedenis veranderde.
Bohus-fort
Zuidwest-Zweden.
Fort Bohus overleefde minstens 13 aanvallen. De Zweedse Nationale Eigendomsraad houdt de stand bij. Gebouwd op een heuvel in de jaren 1280 in Noorse opdracht. Eerst hout, daarna steen, als het geld en de tijd het toelaten.
De lay-out was wreed voor aanvallers. In elkaar grijpende muren. Torens verbonden met andere torens. Eén kwijt? Geen probleem. Toevluchtsoord. Ga elders opnieuw vechten.
1566 testte deze theorie. Zweden namen één toren. Ze dachten dat ze aan het winnen waren. De verdedigers raakten niet in paniek. Ze bleven schieten. Toen bliezen ze het buskruitmagazijn van de veroverde toren op. De aanvallers kregen een zeer onaangename verrassing. Boom.
De grens is toch verplaatst. Vredesverdrag van Roskilde, 1658. Bohus ging naar Zweden zonder de laatste ronde te hebben gestreden.
Kasteel Hochosterwitz
Zuid-Oostenrijk. Gelegen op een hoogte van 500 voet.
Deze plaats wordt verdedigd sinds 860 na Christus. Altijd in verandering. Altijd klaar. De website beweert dat het nooit veroverd is.
De angst voor de Turken in de 16e eeuw leidde tot een renovatie. De eigenaar heeft 14 poorten toegevoegd. Niet één. Veertien. Ieder met zijn eigen trucjes. Vallen. Doodlopende wegen.
Maar de echte legende stamt uit de 13e eeuw. Een leger dat loyaal was aan gravin Margaret omsingelde hen. Er ontstond honger. De verdedigers hadden geen eten meer. Bijna.
Ze slachtten de laatste koe.
VULDE het met graan. Vervolgens katapuleerde het karkas over de muur.
Margaret’s leger zag dit gebeuren. Ze redeneerden dat als deze jongens met vlees- en graanbommen rondslingerden, ze er vast nog genoeg over moesten hebben. Het leger vertrok. Slimme koebeweging? Misschien. Fictie? Waarschijnlijk. Maar het is het verhaal dat mensen vertellen.
Burgdorf-kasteel
In de buurt van Bern, Zwitserland.
1383 bracht oorlog tussen Bern en de graven van Neu-Kyburg. Burgdorf was eigendom van Kyburg. Bern viel aan. 45 dagen belegering.
Het mislukte. Bern werd moe. De Kyburgs hielden stand. Maar oorlog is duur. Vrede is goedkoper.
Dus kocht Bern het kasteel.
37.800 gulden. Een enorm bedrag. De deal was rond. Geen overgave, alleen een transactie.
Burgdorf is niet groot. Gewoon een toren, een donjon, een grote zaal. Verbonden door muren. Het zit daar. Na 800 jaar nog steeds onoverwonnen. Omdat iemand ervoor heeft betaald.
Mont-Saint-Michel
Getijdeneiland. Noordwest-Frankrijk.
Gedeeltelijk abdij. Gedeeltelijk fort. Allemaal koppig.
Tijdens de Honderdjarige Oorlog (1337-1453) probeerden de Engelsen het in te nemen. Meerdere keren. Dat konden ze niet.
Waarom? Geografie. Het getij snijdt het af van de zee en isoleert het vervolgens van het land. De wallen zijn sterk. De natuur helpt ook. De site van Mont-Saint-Michel noemt het vrijwel onneembaar.
Volgens de legende zei Aartsengel Michaël in 708 tegen bisschop Aubert dat hij daar iets moest bouwen. Hij zei het drie keer. Aubert heeft het gebouwd.
Of het nu gaat om goddelijke instructie of strategisch genie, het blijft staan. Onaangeroerd.
Kost-kasteel
Noord-Tsjechische Republiek. Boheems paradijs.
Gotische stijl. Gebouwd in de jaren 1200, later uitgebreid. Muren, vestingwerken, de Grote Witte Toren (uiteraard genoemd naar de steenkleur). Een kapel. Een brouwerij toegevoegd in de 16e eeuw. Goede prioriteiten.
Verhaal uit de 15e eeuw: generaal Jan Žižka probeerde het in te nemen. Mislukt. Hij zou naar de muren hebben gekeken en ze zo hard als bot hebben genoemd.
“Kost” betekent bot in het Tsjechisch. De naam past bij de belediging. Of hij het ook daadwerkelijk heeft gezegd weet niemand. Maar de muren hielden stand. Ze houden nog steeds stand.
Château Pèlerin
Kust van Noord-Israël.
Kruisvaardersarchitectuur. Gebouwd in 1218 door Tempeliers.
Locatie is belangrijk. Door de zee konden bevoorradingsschepen aanmeren. Belegeringen zijn afhankelijk van hongersnood. Wat je via de oceaan kunt bevoorraden, kun je niet uithongeren. Ze wilden controle over de kust en Jeruzalem (verloren in 1187).
Binnen? Huisvesting. Een kapel. Standaard middeleeuwse dingen.
Het is nooit met geweld ingenomen. Maar in 1291 maakte het niet uit. Het Koninkrijk Jeruzalem stortte in. De kruisvaarders vertrokken. Heb het verlaten.
UNESCO neemt nota van deze geschiedenis. Het kasteel stond leeg. Overwinning door evacuatie.
Welk kasteel wint de zwaarste titel? Moeilijk te zeggen. Maar ze zijn er allemaal nog. Wachten tot iemand anders het probeert.
