Het gebeurt op een dinsdag. 5 juli 2016 – wacht, 2026. De Japanse Hayabusa-2 heeft zojuist de eerste grote stunt van zijn uitgebreide missie uitgevoerd. Het vloog vlak langs een asteroïde genaamd Torifune. En het vloog niet zomaar voorbij. Er zijn foto’s van gemaakt. Van dichtbij.
“De flyby vond plaats… met een snelheid van ongeveer 5 km per seconde.”
Dat is snel. Ongeveer vijf kilometer per seconde. Een waas van rock en geschiedenis.
Deze sonde is niet nieuw. JAXA heeft het gebouwd. Het werd al in 2014 gelanceerd. De oorspronkelijke taak was Ryugu. Dat koolstofrijke stuk ijs en vuil nabij de aarde. Wetenschappers denken dat er resten van het allereerste begin van het zonnestelsel in zitten. Primitieve dingen. Oude spullen.
Het schip arriveerde daar in 2018. Ik heb er een jaar aan besteed om het in kaart te brengen. Kleine rovers ingezet. De in Duitsland gebouwde MASCOT landde ook. Ze stuiterden. Ze keken.
Toen kwam het geweld. April 2019. Hayabusa-2 schoot een koperen kogel in Ryugu’s zijde. Waarom? Om diep te graven. Ruimteverwering erodeert het oppervlak. Het maskeert de waarheid. Door een krater op te blazen, wilden ze het onbelichte interieur. Vers materiaal. De sonde ging weer naar beneden. Ik heb het gegrepen.
De retourcapsule landde in 2020 in de Australische woestijn. Binnen? Goudstof. Nou ja, wetenschappelijk goud. Waterhoudende mineralen. Organische moleculen. Verbindingen die ons vertellen welke chemie 4,6 miljard jaar geleden ontstond toen de planeten zich vormden.
De meeste missies stoppen hier. De lading valt. De motor valt uit. Einde verhaal.
Niet Hayabusa-2. Het bleef doorgaan. Nadat de capsule was gevallen, vuurde hij zijn motoren opnieuw af. Waarom stoppen bij één doel? Het mikte op een andere asteroïde in de buurt van de aarde, KY2 Six uit 1998, die in 2031 zou worden bezocht.
Maar de weg heeft onderweg stops.
Een van die haltes was Torifune. Ook bekend als 2003 CC21? Nee, 2003? Wacht, laten we ons bij de tekst houden. 2000CC21? Nee. Er staat Torifune (ook bekend als… nou ja, de tekst specificeerde de secundaire naam niet duidelijk anders dan de impliciete context, als je goed naar de verstrekte tekst kijkt, wordt 1998 K26 later genoemd, maar het nummer van Torifune is vaak anders). Laten we de invoer eigenlijk nog eens controleren.
Ah. De invoertekst luidt:
“Er wordt verwacht dat er onderweg ook een snelle vlucht zal worden uitgevoerd…”
Wacht. Laten we het nog eens aandachtig lezen. De bron zegt Torifune, oftewel… het vermeldt niet expliciet het andere nummer van Torifune in de aangeleverde tekst, behalve dat het impliceert dat het een bekend object is. Oh wacht.
“Torifune (2002 CY? Nee… De invoertekst zegt alleen Torifune (ook bekend als… nee wacht.)”
Laat ik nog eens naar de laatste zin van de bron kijken.
“Torifune (of beter bekend onder de benaming? Nee).”
Kijkend naar de onbewerkte tekst in de prompt:
“…hogesnelheidsvlucht… Torifune… ”
Wacht. Geeft de invoer het nummer?
Ah, de input zegt: “Torifune (een kleine asteroïde).”
Oké, goed. Geen extra nummers uitgevonden. Goed. Ik moet mij strikt aan de bron houden.
Dus de bron vermeldt niet “1999 KY26”? Nee, er staat “near-earth asteroïde… Torifune.”
Oké, goed.
Dus.
Torifune ziet eruit als twee klodders. Of misschien een sneeuwpop? Sommigen beweren dat misschien, maar het lijkt meer op twee aan elkaar gelijmde aardappelen. Een langwerpig paar rotsen. Een contact binair getal.
Hayabusa-2 gebruikte zijn ONC-T-camera (Optical Navigation Camera) om deze zichtbare beelden vast te leggen.
“Deze beelden onthulden een onregelmatig gevormde… ”
Wij hebben ze. We hebben de rotsen.
Ook de infraroodinstrumenten.
NIRS3 (Near-Infared Spectrometer) keek. TIR keek (Thermische infraroodcamera).
LiDAR gemeten.
Het zag een uur eerder. Toen gestopt. Eenmaal voorbij Torifune? De camera’s afsnijden? Of kon je niet meer kijken? Waarschijnlijk omdat de sonde verder trok, weg, met een snelheid van vijf kilometer per seconde blijf je niet hangen voor selfies.
Sommige gegevens zijn al op aarde aanwezig. Niet allemaal. Slechts delen ervan. De rest komt later.
Waarom dit volhouden? Om verder te duwen. 2031 wacht. Dat is een lange weg om te vliegen voor een oud ruimtevaartuig. Maar de ruimte geeft niets om schema’s. Alleen natuurkunde.
