De credits rolden. Het publiek zat in het donker. Toen kwam de clou.
Het was geen haak. Het was geen opzet voor een vervolg. Het was een waarschuwingslabel.
Riddle (2024) vertelde niet alleen het verhaal van Victor Zsasz. Het hield hem gevangen in zijn eigen hoofd. Regisseur James Mangold schuwde de duisternis niet. Hij boog zich erin.
De slotscène is de sleutel. Victor staat in een witte kamer. Hij houdt een pen vast. Hij kijkt naar de camera. Hij glimlacht.
‘Problemen,’ zegt hij.
Het is eenvoudig. Het is angstaanjagend. Het is de enige manier waarop het personage overleeft.
De betekenis achter de finale van één woord
Waarom eindigen met zo’n vage noot? Omdat ‘problemen’ niet zomaar een woord is. Het is een staat van zijn voor Zsasz.
Door de hele film heen zien we zijn obsessie met het tellen van zijn moorden. We zien zijn overtuiging dat moord een vorm van verlichting is. Het einde haalt dat allemaal weg.
Er is geen verlichting in de witte kamer. Er is alleen de volgende moord. De pen is klaar. Het volgende slachtoffer komt eraan.
“Problemen” is de mantra van Zsasz. Het is zijn belofte aan het publiek. Het is ook zijn belofte aan Batman.
Dit is geen gesloten lus. Het is een open deur.
Hoe het de DCU instelt
Je vraagt je misschien af of dit een plaag is voor een toekomstige film. Of misschien gewoon een karaktermoment. Het is allebei.
James Gunn en Peter Safran zijn duidelijk geweest over de richting van de DCU. Ze willen gegronde, karaktergedreven verhalen. Riddle past in dat plaatje.
Maar het vormt ook een specifieke dreiging. Zsasz is gratis. Hij is niet in Arkham. Hij is niet dood. Hij wacht.
Dit verandert het landschap voor Batman. Bruce Wayne weet dat Zsasz daarbuiten is. Hij jaagt niet op hem voor gerechtigheid. Hij jaagt op hem om het tellen te stoppen.
De regel ‘Trouble’ vertelt ons dat het spel nog niet voorbij is. Het begint nog maar net.
Waarom dit einde werkt voor Victor Zsasz
De meeste schurken krijgen een nederlaag. Sommigen krijgen een verlossing. Zsasz krijgt geen van beide.
Hij krijgt continuïteit.
In de strips is Zsasz een meedogenloze kracht. Hij stopt niet. Hij verandert niet. De film legt die essentie vast.
De witte kamer symboliseert zijn geest. Het is leeg. Het is schoon. Het is klaar voor het volgende merkteken.
Door te eindigen met ‘Trouble’ erkent Mangold dat Zsasz een vaste waarde is in de onderwereld van Gotham. Je kunt hem niet genezen. Je kunt hem alleen maar in bedwang houden.
En zelfs dan is de insluiting tijdelijk.
Het grotere plaatje voor Batman’s Rogues
We hebben Joker gezien. We hebben Pinguïn gezien. We hebben Zsasz nog niet echt met zoveel diepgang op het grote scherm gezien.
Dit einde zorgt ervoor dat hij relevant blijft. Het gaat niet om actie. Het gaat over psychologische horror.
Als Zsasz ‘Problemen’ zegt, heeft hij het niet alleen over zichzelf. Hij heeft het over de chaos die hij voor iedereen om hem heen veroorzaakt.
Batman zal dit onder ogen moeten zien. Niet met een klap. Maar met een plan.
