De Muppets hebben een vreemde en prachtige plek in de televisiegeschiedenis. In de eerste uitzendingen waren buiksprekers, marionetten en handpoppen te zien. Animatie veroverde uiteindelijk het grootste deel van de markt. De Muppets houden het vuur brandend. Ze halen het gewoon niet. ze zijn comfortabel.
We kijken naar het pictogram. Legende. Mensen die dingen groter maken.
Kukla, Fran, Olly
Dit programma werd in 1947 op de radio uitgezonden. Het begon als een kinderprogramma. Dit verandert snel. Ik geef de voorkeur aan volwassenen. Deze humor werkt op twee niveaus. Karakterontwikkeling is trouw.
Kukura leidt het team. hij ziet eruit als een clown. Hij is niet een van hen. Ollie is Oliver J. Long. Hij heeft maar één tand. hij is in een slecht humeur. Fran is geen pop. Zij is de oudere zus. Hij regeerde de chaos.
Er zijn anderen in de cast. Mevrouw Ogrepus was een diva. Heks Beulah was er ook. Fletcher-konijnen behoren tot deze groep.
Deze show bewees dat poppen het publiek op hun best konden trekken.
Charlie McCarthy
Edgar Bergen kreeg een ster. Zijn marionet is de clou. Charlie McCarthy is meer dan alleen een rekwisiet. Hij is de belangrijkste artiest.
Bergen speelt een heteroman. Charlie deed het vuile werk. grapt hij. Hij beledigde gasten. hij heeft de regels overtreden. Radioprogrammering begon in de jaren dertig. Later berichtten ook tv-zenders over de zaak. Het werkte. Mensen houden van deze dynamiek.
Charlie was ingebakken in de cultuur. Hij verscheen op het feest. hij ontmoette de president. Hij werd de eerste Muppet met een ster op de Hollywood Walk of Fame.
Bergen stierf in 1978. Charlie bevindt zich nog steeds in de archieven. Maar het momentum is er nog steeds. Een idioot om terug te praten. Dit is nu een metafoor. Dat is waar het begint.
Andere beroemdheden
De lijst eindigt niet bij Charlie. Het is niet alleen Kukla. Er zijn nog veel meer namen. Meer traditioneel gedrag.
Fred Rogers had een pop. Sesamstraat was een gamechanger. Jim Henson heeft ze geglobaliseerd. Maar de wortels zijn oud. Het is ouder.
Deze traditie bestaat nog steeds. Het is veranderd. Ik pas me aan. Maar de kern blijft. Een man met een schelp. Vertel het de wereld.
Waarom letten we nog steeds op? Is het nostalgie? Of de wonderbaarlijke vallei? De grens tussen vlees en deeg vervaagt. Dit is verontrustend. Het is fascinerend.
We betreden de moderne tijd. Maar eerst moeten we de klassiekers respecteren. De mensen die de weg plaveiden. Iemand die je leert lachen met een houten gezicht.
Het volgende bericht zal binnenkort worden gepubliceerd. Het is een bekende naam. Misschien ken je het originele verhaal niet.
het is ingewikkeld. Het is erg rommelig. Dit is televisie.
En dit is nog maar het begin.
Edgar Bergen praat niet alleen met poppen. Hij woonde met één persoon. Charlie McCarthy was geen rekwisiet. hij was een partner. Bergen kocht het houten figuur eind jaren tien als tiener. Ze woonden samen tot de dood van Bergen in 1978. Dat is 60 jaar samen.
In 1936 braken ze door. Een bezoek aan het radioprogramma van Rudy Vallee veranderde alles. Opeens hebben ze hun eigen plannen. Het duurde tot 1956. De hoge hoed is niet zichtbaar voor het publiek. Ik kon de mantel niet zien. Ze kunnen niet door een monocle kijken. Erger nog, ze zagen Bergens lippen niet bewegen. Het maakte de fans niets uit. De illusie bleef.
Dit werkt omdat Charlie grappig is. En het is gevaarlijk. In een tijd waarin beleefde gesprekken de norm waren, waren Charlies gesprekken met Mae West en W.C Fields vol onbeschaamdheid. In 1938 merkte de industrie dit op. Bergen won de prestigieuze Oscar. Het was een klein houten beeldje. perfectie.
Waarom buikspreken werkt bij de omroep
De magie van Edgar Bergen en Charlie McCarthy is volledig gebaseerd op auditieve signalen. Als er geen visuele bevestiging is, zal de kijker het ongeloof opschorten. Ze hoorden verschillende stemmen. Ze hoorden de grap. Ze hebben geen technische mankementen gevonden. Dit is een bijzondere vaardigheid. Dit verschilt van poppenspel, waarvoor visuele participatie vereist is.
Snelle zakelijke dynastie
Snel vooruit naar de jaren vijftig. De media zijn overgestapt op televisie. Het merk is Nestlé Quik. Sterren zijn poppen. Danny O’Day is een hond. Farfel is je harige metgezel met lange oren. Buikspreker Jimmy Nelson nam het over.
Reclamejingles worden in het geheugen gegrift. Danny zong:
“N-E-S-T-L-E-S, Nestlé-producten zijn de beste…”
Farfield onderbrak hem.
“Jock keert terug!”
Eenvoudig. Effectief. Ze sloten zich samen met Milton Berle aan bij het Texaco Star Theatre en verwierven nationale bekendheid. Deze driehoek werd beroemd. Mensen herkennen stemmen voordat ze gezichten herkennen. Dit is hoe merken werkten vóór de komst van sociale media. herhalen. De melodie is pakkend. Een gedenkwaardig karakter.
Topo Jillo: De muis die de wereld veroverde
Topo Gigio, gemaakt door kunstenaar Maria Perego in 1958, is anders dan alle andere. Hij is geen instrument van een buikspreker. hij is een stervriendelijke rat met grote oren. Begin jaren zestig verscheen hij in een Italiaans kinderprogramma.
Er is niet genoeg erkenning in Japan. Hij heeft mondiale invloed nodig. Het was in 1963. Hij verscheen op The Ed Sullivan Show. Het Amerikaanse publiek reageerde onmiddellijk. Hij werd een wereldwijde sensatie.
Tegenwoordig maakt topo gillo nog steeds deel uit van de Italiaanse popcultuur. Hij treedt nog steeds op op festivals. Hij is nog niet met pensioen. Hij heeft nog steeds oren.
Hallo Doody: Red de Muppets op zaterdagochtend
Als Charlie McCarthy televisie-uitzendingen bezat, bezat Hody Doody het scherm. Hij maakte zijn debuut op NBC in 1947. Het programma is de “Howdy Doody Show.” Dit is meer dan alleen een programma. Het bleek zo te zijn
8: Bert en Ernie
Je zou denken dat het gewoon twee huisgenoten zijn die kibbelen over een slang of een spelletje schaak, maar Bert en Ernie zijn misschien wel het beroemdste poppenpaar uit de geschiedenis. Ze vormen het hart van Sesamstraat sinds de pilot-aflevering die in 1969 werd uitgezonden.
De dynamiek is eenvoudig maar effectief. Bert is de rigide, zich aan de regels houdende heteroman. Hij vindt het leuk om badeendjes te verzamelen en zijn appartement netjes te houden. Ernie is een chaotische en fantasierijke folie. Hij maakte van gewone voorwerpen gekke uitvindingen, zonder zich iets aan te trekken van Berts behoefte aan structuur.
Hun interactie is een culturele afkorting geworden voor vriendschap. Of dat vertellen we onszelf.
De grote naamcontroverse
Fans en critici debatteren al tientallen jaren over de oorsprong van hun namen. De meest hardnekkige theorie beweert dat deze is vernoemd naar Bert Lahr en Ernie Kovacs. De logica? Eind jaren vijftig en begin jaren zestig waren het populaire komieken. De poppenspeler achter de magie, Jim Henson, ontkende dit echter ronduit. Hij zei dat hij de namen willekeurig had gekozen.
“Ik had geen specifieke betekenis in gedachten. Het is gewoon een naam die ik leuk vind.”
Deze verwarring kan te wijten zijn aan het feit dat “Bert” en “Ernie” veel voorkomende namen zijn in de Engelssprekende wereld. Ondanks de inspanningen van het internet om het tegendeel te bewijzen, is er geen smoking gun die hen met de acteurs verbindt.
Meer dan alleen poppen
Bert en Ernie zijn niet alleen statische karakters. Het zijn volledig gerealiseerde mensachtigen. In tegenstelling tot de handpoppen en muppets die je in andere shows ziet, zijn ze vol van karakter. Dit maakt complexe fysieke komedie mogelijk. We zien Ernie uitglijden op een bananenschil en Ernie waterballonnen gooien terwijl Bert een krant probeert te lezen.
Hun verhalen behandelen echte problemen voor kinderen. Vriendschap. Delen. Omgaan met teleurstelling. Ze verkennen ook de vreemde randen van de kindertijd. Berts obsessie met stofopvang. Ernie’s overtuiging dat hij kan vliegen. Deze eigenaardigheden maken ze herkenbaar. We hebben allemaal rare obsessies.
De controverse over de “homo-subtekst”.
Je kunt niet over deze twee dingen praten zonder de olifant in de kamer aan te spreken. Fans hebben hun nauwe woonsituatie door de jaren heen benadrukt. Ze delen een appartement. Ze delen een bed. Ze zijn onafscheidelijk.
De makers hebben altijd volgehouden dat ze gewoon beste vrienden zijn. Jim Henson noemt het de ‘kamergenotensituatie’. Hij verwierp het idee dat ze meer waren.
“Het zijn twee beste vrienden die een huis delen. Dat is alles.”
De cultuur ontwikkelt zich echter sneller dan de makers van plan zijn. In de loop van de tijd zijn de interpretaties veranderd. Voor velen in de LGBTQ+-gemeenschap werd LGBTQ een vroege en genuanceerde term voor een relatie tussen mensen van hetzelfde geslacht. Niet noodzakelijkerwijs in seksuele zin. Maar dan op een huiselijke, betrokken manier.
Dit leidde eind jaren zestig en zeventig tot een enorme terugslag. Sommige conservatieve groepen zien ze als een bedreiging. De producenten van de show moesten hun personages voortdurend verdedigen. Ze bleven trouw aan het script. Gewoon vrienden.
Vandaag is dit debat bekoeld. De karakters bevinden zich in een grijs gebied. Ze zijn de beste vrienden van miljoenen mensen. Voor anderen zijn het iconen van een ander soort liefde. Beide interpretaties kunnen tegelijkertijd bestaan.
Waarom ze volharden
Bert en Ernie delen een badkamer sinds “Sesamstraat” in 1969 in première ging. Deze twee, gecreëerd door Jim Henson, zijn de definitie van een vreemd stel. Ernie is ondeugend en naïef. Bart is redelijk en realistisch. Hoewel deze dynamiek Bart vaak irriteerde, vond het publiek het geweldig.
De leiders hebben lang volgehouden dat ze geen koppel van hetzelfde geslacht zijn. Gewoon huisgenoten. Soms hebben fans verschillende meningen. Maar het feit blijft. Ernie bracht in 1970 “Rubber Ducky” uit, dat de top 40 van de Billboard-hitlijsten bereikte. Dit is een geverifieerde hit.
Triumph the Insult Comic Dog’s sigarenrokende tirade
Dan is er Triomf. Hij lijkt op een rottweiler. Hij is een rubberen pop. Hij verscheen op “The Late Show” met Conan O’Brien. Triumph spreekt met een Oost-Europees accent. Hij trekt aan een sigaar.
Zijn slogan was raak. Hij zei dit om lof te ontkennen. “Jij bent de beste… waar ik op kan poepen!” Het is wreed. Deze show begon in 1997. De sketch gaat over de hondenshow van de Westminster Kennel Club. Vanaf dat moment begon hij gasten te beledigen. Don Rickles zou trots zijn.
Het stille leiderschap van Kermit de Kikker
Het groene icoon van televisie
Kermit is al tientallen jaren het gezicht van de Muppets. Hij is een kikker. Hij is kalm. Hij is meestal de heteroman te midden van chaos. Jim Henson speelde hem. Hij maakte zijn acteerdebuut in ‘Sam & Friends’. En dan is er nog Sesamstraat. Dan zijn er films. Hij is het anker.
Jim Henson begon niet als kikker. In 1955 toverde de legendarische poppenspeler uit het niets een hagedisachtig wezen (en een kringloopwinkel) tevoorschijn. Een vroege Kermit was een Frankensteins kunstmonster. Twee pingpongballen fungeren als ogen. Hij is lelijk. Hij is een heel vreemd persoon. Hij is nog geen kikker.
Het duurde tien jaar om de verandering door te voeren. In 1969 was Kermit aan zijn hagedisverleden ontsnapt en werd hij de amfibie die we vandaag de dag kennen. Datzelfde jaar kreeg hij een vaste rol in ‘Sesamstraat’. Deze rol maakte hem tot het onderwerp van gesprek in tearooms in heel Amerika. Dit maakte hem op slag beroemd.
Kermit stopte daar niet. Hij werd een van de meest populaire poppen in de televisiegeschiedenis. Zijn titel was ‘The Muppet Show’. Hij verscheen in films als “The Muppets Take Manhattan”. Hij nam klassiekers op als “Bein’ Green” en “The Rainbow Connection.” Hij maakte ook een gastoptreden in The Tonight Show. Ik denk dat dit het geval is.
Voor meer informatie over de tv-geschiedenis, bekijk De 10 langste tv-programma’s.
Deelnemer:
Helen Davis, Marjorie Dorfman, Mary Fons, Deborah Hawkins, Martin Hintz, Lynn Lundgren, David Preece, Julia Clark Robinson, Paul Seaborn, Heidi Stevens, Steve Tunison
