Wieczorem 19 kwietnia miłośnicy astronomii będą mieli niepowtarzalną okazję obserwować rzadkie zjawisko niebieskie na zachodnim niebie. Krótko po zachodzie słońca cienki sierp Księżyca, jasna planeta Wenus i starożytna gromada gwiazd Plejady ustawią się w oszałamiającej wizualnie linii.
Wydarzenie główne: Księżyc, Wenus i Plejady
Aby uchwycić to ustawienie, obserwatorzy powinni patrzeć w stronę zachodniego horyzontu około 30 do 90 minut po zachodzie słońca. Na niebie będą wyróżniać się trzy główne punkty:
- Rosnący półksiężyc: Ten cienki sierp księżyca, oświetlony zaledwie w 11%, będzie znajdował się około 20 stopni nad horyzontem (mniej więcej na szerokość dwóch zaciśniętych pięści trzymanych na wyciągnięcie ręki).
- Plejady (Siedem Sióstr): Ta gromada otwarta, zlokalizowana tuż poniżej i na prawo od Księżyca, pojawia się jako grupa niebiesko-białych gwiazd spowita delikatną, rozproszoną poświatą. Chociaż gromada zawiera ponad 1000 gwiazd, najbardziej znane to siedem najjaśniejszych: Asterope, Alcyone, Celeno, Electra, Maia, Taygeta i Merope.
- Wenus: Pełniąc rolę „Gwiazdy Wieczornej”, Wenus będzie jasno świecić pod Księżycem. Ponieważ zachodzi zaledwie dwie godziny po Słońcu, dobry widok na zachodni horyzont jest niezbędny, aby zobaczyć wszystkie trzy obiekty obok siebie.
Ukryte szczegóły dla zaawansowanych obserwatorów
Dla tych, którzy korzystają z dodatkowych narzędzi, natura przygotowała jeszcze dwa zjawiska:
1. „Blask Da Vinci” (Ziemski blask)
Podczas tej fazy możesz zauważyć słabe, upiorne światło oświetlające ciemną część Księżyca. Zjawisko to znane jest jako Zorza Ziemska. Dzieje się tak, gdy światło słoneczne odbija się od chmur Ziemi i uderza w Księżyc, działając jak lustro. Efekt ten jest najbardziej zauważalny w czasie nowiu, kiedy półksiężyc Księżyca jest najcieńszy.
2. Polowanie na Urana
Lodowy gigant Uran również będzie zlokalizowany obok Wenus, około 5 stopni wyżej i na prawo. Jednak ze względu na wielkość +5,8 mag jest zbyt słaba, aby można ją było zobaczyć gołym okiem. Obserwatorzy będą potrzebować lornetki lub teleskopu, aby zobaczyć maleńki, zielonkawy dysk Urana, ale nawet wtedy niska pozycja planety na horyzoncie może stanowić przeszkodę.
Wskazówki dotyczące obserwacji
Aby uzyskać najlepsze wrażenia, staraj się znajdować w obszarze o minimalnym zanieczyszczeniu światłem i niezakłóconym widoku na zachodni horyzont. Podczas gdy Księżyc i Wenus są łatwo widoczne gołym okiem, Plejady i Uran najlepiej oglądać w powiększeniu.
Podsumowanie: Ustawienie z 19 kwietnia będzie idealnym punktem wyjścia dla astronomów-amatorów, łączących jasne, łatwo rozpoznawalne obiekty, takie jak Wenus i Księżyc, z bardziej subtelnymi cudami natury, takimi jak Plejady i ziemska zorza polarna.
