Mars i Wenus „przelatują” przez rój pszczół w rzadkim układzie niebieskim

8

W 2025 roku obserwatorzy na półkuli południowej byli świadkami niezwykłego widoku: planety Mars i Wenus zdawały się przecinać gromadę Rój Pszczół (Messier 44), tworząc jasne, kropkowane ścieżki na tle gęstego pola gwiazdowego. To złożone zdjęcie poklatkowe wykonane przez astrofotografa Piotra Goralka doskonale ilustruje to rzadkie wydarzenie na niebie.

Poziomowanie, które trwało miesiącami

Obraz nie jest widokiem jednej nocy; jest to starannie skonstruowany kompozyt. Mars prześledził swoją ścieżkę przez rój pszczół od końca kwietnia do początku maja 2025 r., a Wenus podążyła za nią kilka miesięcy później, pojawiając się na krótko od końca sierpnia do początku września. Poszczególne zjawiska wymagały tygodni skupionej obserwacji i montażu.

Dlaczego „Rój pszczół” jest tak wyjątkowy?

Messier 44, znana również jako Presepe, to widoczna gromada otwarta zawierająca około 1000 gwiazd, zlokalizowana około 600 lat świetlnych od Ziemi, w gwiazdozbiorze Raka. To jedna z najbliższych i najgęstszych gromad otwartych widocznych z naszej planety. To sprawia, że ​​jest to idealne „płótno” do ułożenia planet, gdzie jasne planety wydają się poruszać na tle odległych gwiazd.

Dlaczego to jest ważne?

Pozorny ruch planet względem gwiazd jest podstawową obserwacją w astronomii. Samo słowo „planeta” pochodzi od starożytnego greckiego terminu „wędrowiec”, co odzwierciedla ten postrzegany ruch. Jednak obserwacja takiej trajektorii wizualnej – gdzie planety wyraźnie znajdują się każdej nocy w różnych pozycjach – urzeczywistnia tę abstrakcyjną koncepcję.

Bliskość Roju Pszczół do ekliptyki (płaszczyzny Układu Słonecznego) sprawia, że ​​jest to częste miejsce spotkań planet. Koniunkcja Marsa i Wenus w tym samym roku stanowi wyraźne przypomnienie, że te ciała niebieskie mają wspólne sąsiedztwo orbit i że niektóre obiekty głębokiego nieba są rozmieszczone w taki sposób, że tworzą te dramatyczne wyrównania.

To złożone zdjęcie podkreśla dynamiczną naturę naszego Układu Słonecznego, pokazując, jak planety poruszają się względem odległych gromad gwiazd. Jest to świadectwo piękna i precyzji mechaniki niebieskiej.