Misja NASA Artemis 2 przygotowuje się wkrótce do startu, co oznacza powrót ludzkości w pobliże Księżyca po 50-letniej przerwie. To nie jest tylko symboliczny lot; to starannie zaplanowana ekspedycja naukowa, której celem jest przesunięcie granic ludzkich podróży kosmicznych i przygotowanie do przyszłych misji na Marsa. Dziesięciodniowa podróż z astronautami Reidem Wisemanem, Victorem Gloverem, Christiną Koch i Jeremym Hansenem wyśle statek kosmiczny Orion dalej w przestrzeń kosmiczną, niż ludzkość kiedykolwiek wcześniej dotarła – około 7564 km za niewidoczną stronę Księżyca.
Nauka o locie
Struktura Artemis 2 to przedsięwzięcie naukowe na dużą skalę, połączone z testowaniem sprzętu. Głównym celem jest zebranie ważnych danych na temat wpływu środowiska kosmicznego na organizm ludzki, w tym narażenia na promieniowanie, zdrowia i wydajności. Sami astronauci są głównymi obiektami kilku eksperymentów na pokładzie.
Zagrożenia związane ze szpikiem kostnym i promieniowaniem: W kluczowym badaniu AVATAR („Wirtualna reakcja tkankowa astronauty”) wykorzystuje się hodowaną w laboratorium tkankę ludzką do symulacji reakcji narządów na promieniowanie kosmiczne. Szpik kostny, niezbędny do produkcji krwi i komórek odpornościowych, jest szczególnie podatny na uszkodzenia spowodowane promieniowaniem, co czyni go centralnym punktem oceny ryzyka dla zdrowia podczas długich misji. Porównując reakcję molekularną tkanki na lot z danymi ISS i próbkami astronautów przed lotem i po nim, badacze chcą ulepszyć spersonalizowane strategie opieki zdrowotnej w przypadku długotrwałych podróży. Poprzednie badania potwierdziły, że nawet krótkie pobyty w przestrzeni kosmicznej powodują utratę masy kostnej, co podkreśla poważne ryzyko w przestrzeni kosmicznej.
Testy obciążeniowe w przestrzeni kosmicznej: eksperyment ARCHeR będzie monitorował poziom stresu astronautów, wzorce snu, ruch i funkcje poznawcze za pomocą urządzeń do noszenia. Te dane w czasie rzeczywistym zapewnią wgląd w to, jak zamknięte przestrzenie, codzienne czynności i izolacja wpływają na zdrowie i pracę zespołową w głębokim kosmosie. Ponadto astronauci będą pobierać próbki śliny, aby monitorować zmiany w układzie odpornościowym związane z promieniowaniem i stresem, w tym reaktywację uśpionych wirusów, takich jak ospa wietrzna i półpasiec, zjawisko obserwowane wcześniej na ISS. Kompleksowe monitorowanie stanu zdrowia będzie kontynuowane przez kilka miesięcy przed misją i po niej, łącznie z testami równowagi i symulowanymi spacerami kosmicznymi w celu oceny przystosowania się do grawitacji.
Monitorowanie narażenia na promieniowanie: W przeciwieństwie do astronautów na ISS, załoga Artemis 2 wyjdzie poza ochronną magnetosferę Ziemi, narażając ją na znacznie wyższe poziomy promieniowania. Osobiste dozymetry i czujniki pokładowe będą monitorować ekspozycję w czasie rzeczywistym, ostrzegając załogę o burzach słonecznych lub innych skokach promieniowania. Dane te, w połączeniu z pomiarami z satelitów kostek międzynarodowych partnerów, pozwolą lepiej zrozumieć zachowanie promieniowania wewnątrz Oriona i jego wpływ na eksperymenty dotyczące zdrowia ludzkiego.
Unikalna perspektywa księżycowa
Misja zapewnia także rzadką okazję obserwacji Księżyca z perspektywy niewidzianej od ponad pół wieku. Gdy Orion okrąża drugą stronę, astronauci wykorzystują trzygodzinne okno na zbadanie terenu, który wcześniej był niedostępny do bezpośredniej obserwacji przez człowieka. Na wyciągnięcie ręki Księżyc będzie wielkości piłki do koszykówki.
Załoga sfotografuje i opisze obiekty ukształtowane przez starożytne uderzenia i strumienie lawy, ze szczególnym uwzględnieniem Basenu Orientale, czyli blizny po uderzeniu o szerokości 965 km, która wyznacza granicę między bliższą i dalszą stroną. Mogą także być świadkami uderzeń meteorytów lub niewyjaśnionych chmur pyłu, dostarczając cennych danych dla nauki o Księżycu.
Artemis 2 to coś więcej niż tylko lot testowy; jest to zasadniczy krok w kierunku zrównoważonej obecności człowieka poza Ziemią. Zebrane dane będą miały bezpośredni wpływ na przyszłe lądowania na Księżycu i utorują drogę załogowym misjom na Marsa.
Powodzenie tej misji ma kluczowe znaczenie dla długoterminowej rentowności eksploracji kosmosu. Zdobyta wiedza będzie kształtować przyszłe projekty misji, protokoły zdrowotne astronautów i nasze zrozumienie wyzwań nieodłącznie związanych z podróżami w przestrzeń kosmiczną.
