Wszyscy widzieliśmy te plakaty. Wierny retriever w śniegu. Terier pilnujący domu. Animowany beagle z bogatą wyobraźnią. Te obrazy sprzedają fantazję o bezwarunkowej miłości i przygodzie. Ale większość z nas nie potrzebuje psa, aby uratować dziecko ze studni lub zaprzęgnąć je do biegu po Arktyce. Potrzebujemy tylko towarzysza.
Jeśli przedkładasz praktyczność nad status supergwiazdy, rozmiar ma znaczenie. A mianowicie złoty środek.
Dlaczego średni rozmiar wygrywa
Małe psy często jeżdżą na paliwie wysokooktanowym. Są energiczni, czasem nawet nadmiernie. Duże psy? Z wiekiem są podatne na problemy zdrowotne i wymagają więcej jedzenia, przestrzeni i wysiłku.
Psy średniej wielkości wypełniają idealną niszę. Są na tyle aktywne, aby nadążać za rytmem życia rodzinnego, ale jednocześnie na tyle spokojne, że mogą wylegować się na kanapie. Nie są zbyt duże, aby mieszkać w mieszkaniu i nie są zbyt małe, aby były kruche w ruchliwym domu.
Waga: 15–30 kg (35–65 funtów)
Wzrost: 30–60 cm (12–24 cale) w kłębie
Ten zakres zapewnia elastyczność. Dostajesz psa, który może chodzić na wędrówki, ale nie potrzebuje farmy do szczęścia.
Co jest naprawdę ważne przy wyborze
Zapomnij na chwilę o kolorze sierści. Zwróć uwagę na zachowanie. Jak rasa wchodzi w interakcję z dziećmi? Z innymi zwierzętami? Z osobami niebędącymi członkami rodziny?
Potrzebujesz oddania i uczucia. Ale także posłuszeństwo. Zdolność edukacyjna jest niezmiennym wymogiem dla wielu rodzin.
Następnie bądź szczery w swoim stylu życia. Niektóre rasy wymagają przestrzeni do wędrowania i poważnych ćwiczeń. Inni wolą spędzać część dnia w ograniczonej przestrzeni. Czy Twoje wymagania dotyczące opieki odpowiadają Twojemu budżetowi i czasowi? Pielęgnacja, opieka weterynaryjna i szkolenie nie są dodatkami opcjonalnymi. Jest to obowiązkowa część obowiązków.
Mając to na uwadze, przyjrzyjmy się czołowym pretendentom.
5. Border collie
Tak, są mądrzy. Być może nawet zbyt mądry. Ale są też niezwykle lojalni i chętni do pomocy. Jeśli masz aktywną rodzinę, będą w stanie nadążać. Jeśli nie, mogą wymyślić własne gry. A te gry często polegają na niszczeniu butów.
Są średniej wielkości. Mądry. Intensywny.
Czy jesteś gotowy na taką intensywność?
Border collie nie tylko zwiększają inteligencję rodziny. Zaszczepiają ciężką pracę. Rasa ta ma obsesję na punkcie zadań. Ona jest mądra. Ona jest pracowita. Jest lojalna. Potrafi być delikatna w stosunku do dzieci. Bądź ostrożny z nieznajomymi. To czyni ją skuteczną strażniczką, a także towarzyszką.
Ale bądźmy szczerzy. Border collie nie nadaje się do każdego domu. Ten pies wymaga dużo uwagi. Ona potrzebuje szkolenia. Potrzebuje stymulacji. Potrzebuje dużo aktywności fizycznej. Jeśli nie zapewnisz tych warunków, otrzymasz niszczycielską, nadpobudliwą istotę.
Kto powinien posiadać Border Collie?
Rasa ta najlepiej radzi sobie w rodzinach ze starszymi dziećmi. Nie z dziećmi. Nie, gdy małe dzieci biegają i krzyczą. Dlaczego? Ponieważ border collie stada wszystkiego, co się rusza. Biegające dziecko to dla tego psa po prostu bydło.
Collie będzie próbował gonić dziecko. Ona ugryzie Cię w pięty. Będzie próbowała wciągnąć ją do stada. To przeraża dzieci. Tworzy to błędne koło. Dziecko biega szybciej. Sfrustrowany pies gryzie mocniej. To niebezpieczne.
Miejsce nie podlega negocjacjom. Apartamenty nie są odpowiednie. Potrzebujesz domu z przestrzenią na zewnątrz. Podwórko musi być ogrodzone. Bez ogrodzenia instynkt pasterski przejmuje kontrolę. Pies widzi samochód. Pies goni samochód. Gubisz zwierzaka pod kołami szybko jadącego samochodu.
Kto jest zatem odpowiednim gospodarzem? Potrzebujesz doświadczenia. Potrzebujesz czasu. Potrzebujesz energii. Potrzebujesz starszych dzieci. Potrzebujesz ogrodzonego podwórka. Jeśli masz to wszystko, możesz znaleźć idealnego partnera.
4: Bretania (spaniel bretoński)
Jeśli Border Collie jest zbyt trudny, spójrz na Breton Spaniela. Ten pies jest energiczny, ale nieco łatwiejszy w opanowaniu dla przeciętnej rodziny. Uwielbia biegać. Uwielbia aportować piłkę. Jest czuła. Ale nadal potrzebuje pracy. Nie możesz zostawiać psa samego na podwórku przez cały dzień. Ona będzie kopać. Ona będzie szczekać. Znajdzie sposób na zabawę, zwykle niszcząc Twój ogród.
Bretoński spaniel to pies myśliwski. Ma wysoki instynkt łowiecki. Małe zwierzęta mogą być zagrożone. Dzieci należy uczyć interakcji z psami. Ta rasa jest przyjazna. Chce, żeby ludzie byli blisko. Nie znosi dobrze samotności.
W porównaniu do Border Collie, Breton Spaniel jest mniej intensywny. Ale to wciąż pies pracujący. Ona potrzebuje pracy. Nawet jeśli ta praca to tylko długie spacery i treningi na placu agility. Bez celu staje się niespokojna.
Bretoński spaniel: dlaczego jest (i nie jest) odpowiedni dla Twojego domu
Jeśli szukasz psa, który prawdopodobnie zasługuje na nagrodę za najlepszy temperament, bretoński spaniel jest mocnym kandydatem. Są znani ze swojego radosnego i przyjaznego usposobienia. Dobrze dogadują się zarówno z dziećmi, jak i innymi zwierzętami. Ale to ciepło nie pojawiło się znikąd. Bretoński spaniel był pierwotnie hodowany jako pies myśliwski. To właśnie to tło wyjaśnia ich lojalność i chęć sprawiania przyjemności. Te cechy sprawiają, że bretoński spaniel jest idealnym zwierzakiem dla aktywnych rodzin.
Czego więc tak naprawdę potrzebuje od Ciebie Twój bretoński spaniel?
Szkolenie tego psa należy rozpocząć wcześnie. Chcesz, aby była dobrze zsocjalizowana i posłuszna, aby zasługiwała na swoją reputację łagodnego towarzysza. Ale trening to tylko połowa sukcesu. Musisz także wydać jej energię. Regularne spacery i ćwiczenia są koniecznością. Znudzony bretoński spaniel zachowuje się jak znudzone dziecko, co oznacza, że stwarza problemy, a czasami powoduje szkody. Jednak przy regularnych ćwiczeniach pies ten pozostaje zdrowy, wysportowany i wesoły.
Istnieje jednak jedno ważne ograniczenie. Bretoński spaniel wymaga pewnej ilości otwartej przestrzeni. Mieszkanie lub kamienica nie są najlepszym środowiskiem dla tej rasy. Z drugiej strony ogrodzone podwórko sprawdza się świetnie. Daje im przestrzeń do biegania bez konieczności wychodzenia z domu co godzinę.
Opieka nad bretońskim spanielem jest zaskakująco łatwa. Linie sezonowo, ale jest psem o krótkiej sierści. Dzięki regularnemu szczotkowaniu utrzymanie bretońskiego spaniela i domu w dobrym stanie jest dość łatwe. Nie musisz spędzać godzin na pielęgnacji. Po prostu wyszczotkuj go, gdy zmieni się pora roku i to wszystko.
3: Whippit
Jeśli bretoński spaniel jest energicznym sportowcem, Whippit jest jego eleganckim i łatwym w utrzymaniu kuzynem. Często opisywany jako „leżący ziemniak o prędkości 45 mil na godzinę”, ten pies gończy oferuje zupełnie inny klimat. Są niezwykle czułe i tworzą głębokie więzi ze swoimi właścicielami, zachowując jednocześnie poziom niezależności, który może być orzeźwiający dla osób szukających towarzysza, a nie cienia.
Historia Whippita sięga małych chartów hodowanych w Anglii do wyścigów i polowań na drobną zwierzynę. To dziedzictwo wyjaśnia ich smukłą, aerodynamiczną ramę i zamiłowanie do biegania. Ale oto punkt zwrotny: nie potrzebują farmy. Równie dobrze radzą sobie w mieszkaniach, jak i domach z ogródkami, pod warunkiem, że szybko zyskają na sile. Są ciche, czyste i zaskakująco łagodne w stosunku do dzieci.
Konserwacja jest minimalna. Ich krótka sierść wymaga jedynie okazjonalnego szczotkowania. Są to czyste zwierzęta, które rzadko pachną jak psy. W przeciwieństwie do energicznego spaniela bretońskiego Whippit jest zadowolony z krótkiego biegu po podwórku lub energicznego spaceru przed zaśnięciem. Są nieaktywne w pomieszczeniach zamkniętych, co czyni je idealnymi do życia w mieście, gdzie przestrzeń jest ograniczona, ale jest czas na wieczorny bieg.
Whippit: prędkość przyjazna dla mieszkania i delikatna dusza
Możesz pomylić whippeta z psem złapanym na żywo w Las Vegas. Ale usuń kontekst toru wyścigowego, a otrzymasz rasę, która jest wyjątkowym zwierzakiem rodzinnym. Często opisywany jako chart miniaturowy, pies ten oferuje rzadkie połączenie elitarnego atletyzmu i lojalnej, zrównoważonej i posłusznej postawy.
Dla rodzin z dziećmi Whippit jest wyborem najwyższej klasy. Jest grzeczny i zachowuje spokojne usposobienie, unikając tendencji do szczekania, która jest powszechna u wielu ras podobnej wielkości. W przeciwieństwie do tego, czego można oczekiwać od psa hodowanego do sprintu, Whippit świetnie radzi sobie w pomieszczeniach zamkniętych. Zaskakująco dobrze przystosowuje się do życia w mieszkaniu, pod warunkiem, że otrzyma codzienną dawkę intensywnych ćwiczeń. Długi spacer lub poświęcony czas na zabawę zaspokaja jego potrzeby. Przez resztę czasu jest prawdziwym kanapowcem. Spodziewaj się, że będzie ciężko leżeć na kanapie, zwłaszcza gdy nie ma Cię w domu.
Jednakże Whippit nie nadaje się do każdego środowiska. Mimo, że lubi dobrą pogodę i aktywne zabawy, to jest psem wyłącznie zamkniętym. Jego płaszcz nie zapewnia żadnej izolacji przed zimnem. Potrzebuje miękkiego, ciepłego łóżka, aby przetrwać noc. Rasa ma również wrażliwą naturę wewnętrzną, która pasuje do jej wrażliwego wyglądu zewnętrznego. Surowe polecenia lub agresywne metody treningu będą miały odwrotny skutek. Traktuj swojego Whippita stanowczo, ale bądź delikatny w stosunku do niego. Reaguje na życzliwość, a nie na siłę.
Cocker spaniel: szczęśliwy pies myśliwski
Jeśli Whippit jest spokojnym i cichym profesjonalistą, to Cocker Spaniel jest duszą towarzystwa. Pierwotnie hodowany jako pies myśliwski specjalnie do pogoni za słonką i innymi gatunkami zwierzyny łownej, ten spaniel wnosi nieograniczoną energię, która może wypełnić pokój. Są czułe, wesołe i znane z tego, że bardzo chcą się podobać, dzięki czemu doskonale nadają się do szkolenia dla rodzin chcących zaspokoić ich potrzeby społeczne.
Bujna sierść cockera wymaga poważnej pielęgnacji. Bez regularnego szczotkowania, aby zapobiec tworzeniu się splątań i sęków, sierść psa może stać się dla niego bolesnym bałaganem. Jest to rasa wymagająca niewielkiej konserwacji. Ale dla tych, którym nie przeszkadza szczotkowanie, nagrodą jest pies, który wydaje się stale szczęśliwy. Rozwijają się w kontaktach międzyludzkich i mogą cierpieć na lęk separacyjny, jeśli zostaną pozostawione same sobie na zbyt długo. Nie są one odpowiednie dla osób, które pracują długo poza domem.
Ze zdrowotnego punktu widzenia Cockery mają pewne luki w zabezpieczeniach. Ich długie, opadające uszy zatrzymują wilgoć i zanieczyszczenia, co prowadzi do częstych infekcji uszu, jeśli nie są dokładnie czyszczone. Ich oczy również wymagają uwagi; są podatne na postępujący zanik siatkówki i zaćmę. Odpowiedzialna hodowla jest tutaj kluczowa. Kiedy znajdziesz Cockera sprawdzonego pod kątem zdrowia, otrzymasz psa, który jest delikatny, przystosowujący się i głęboko związany z rodziną. Są mniejsze niż wiele ras sportowych i bez problemu mieszczą się w domach na przedmieściach, a nawet w mieszkaniach w miastach, o ile ich energia jest wydawana na spacery i grę w piłkę.
Łatwo zrozumieć, dlaczego cocker spaniel podbił serca na całym świecie. Większość pracy wykonała Disney’s Lady and the Tramp, ale to prawdziwy charakter rasy przypieczętował transakcję. Zwykle dobrze dogadują się z dziećmi, dorosłymi i innymi zwierzętami. Ich energia jest wysoka, ale ma na celu zadowolenie właścicieli. Zyskujesz stałego towarzysza. Waga rzadko przekracza 14 kg (30 funtów). Ta lekka budowa często powoduje zachowanie „psa na kolanach”, pomimo ich sportowego pochodzenia.
Ukryte koszty „bezpretensjonalnego” wyglądu
Żadne zwierzę nie jest idealne. Uszy są doskonałym przykładem. Te wiotkie, puszyste uszy są urocze. Zatrzymują także wilgoć i zanieczyszczenia. Stwarza to idealne środowisko dla infekcji. Pielęgnacja uszu nie wchodzi w grę. Jest to cotygodniowa konieczność, jeśli chcesz uniknąć rachunków za weterynarza.
Nauka korzystania z toalety to kolejna przeszkoda. Potrafią być uparci. Wyobraź sobie małe dziecko, które nie chce korzystać z nocnika. Na dywanie mogą znajdować się wilgotne plamy. W rogu znajdziesz „małe upominki”. To denerwujące. Ale te psy bardzo kochają swoich ludzi. Cierpliwość działa. Pozytywne wzmocnienie działa. Przymus zwykle przynosi odwrotny skutek.
Pielęgnacja to sposób na życie, a nie obowiązek
Wełna to kolejny czynnik. Wymaga regularnej kąpieli. Wymaga regularnej pielęgnacji. Maty tworzą się szybko, jeśli nie dbasz o nie. Profesjonalny fryzjer może strzyżyć psa na krótko na całym ciele. Ułatwia to codzienną pielęgnację. Dzięki temu pies jest czysty. Wygląda również dobrze. Te psy mogą nosić niemal każdy styl. Strzyżenie jest praktyczne, ale jednocześnie podkreśla ich urok.
1: Beagle
Beagle jest często mylony z cocker spanielem ze względu na podobny rozmiar, ale różnice są wyraźne. Podczas gdy Cocker Spaniel to atletyczna rasa o jedwabistej sierści, która wymaga częstej pielęgnacji, Beagle to pies hodowany z myślą o wytrzymałości. Mają krótsze, gęstsze futro, które zrzuca, ale rzadko matuje. Ich uszy są również długie i nisko osadzone, ale ich kształt i faktura są różne, co wymaga różnych protokołów czyszczenia.
Podczas gdy cocker spaniel stara się zadowolić bliskością i siedzeniem na kolanach, beagle kieruje się zapachem. Skutkuje to innym profilem behawioralnym. Są zwierzętami jucznymi. Wyją. Kopają. Podążają śladem, co sprawia, że powrót do domu jest znacznie trudniejszy niż w przypadku cocker spaniela. Cocker chce być częścią Twojej aktywności. Beagle chce zbadać tę aktywność.
Jeśli szukasz psa, który zmieści się w małym mieszkaniu i któremu zależy na uczuciu, profil cocker spaniela będzie bardziej odpowiedni. Jeśli szukasz partnera do pieszych wędrówek, który będzie w stanie pokonywać kilometry i ignorować przeszkody podczas podążania szlakiem, cechy Beagle są lepsze. Potrzeby pielęgnacyjne Cocker Spaniela są większe. Potrzeby Beagle w zakresie ćwiczeń i stymulacji umysłowej są większe. Nikt się nie myli. To po prostu różne ścieżki.
Historia cocker spaniela sięga polowań na ptaki. Ich miękkie usta to cenna cecha. Przejawia się to w czułości wobec dzieci. Beagle został wyhodowany do polowania na króliki. Ich mocne szczęki i silny popęd ofiar oznaczają, że w obecności małych zwierząt wymagany jest większy nadzór. Cocker spaniel częściej ignoruje wiewiórkę. Beagle będzie za nią podążać, dopóki ich nie oddzwonisz, co może chwilę potrwać.
Obydwa
Sznaucker Charliego Browna, Snoopy, miał reputację niezależnego indywidualisty, który sprawiał, że jego właściciel krzyczał „Wow!” (Dobry żal!). Ale rzeczywiste odpowiedniki tego fikcyjnego psa są znacznie bardziej przyziemne. Beagle są powszechnie uznawane za wspaniałe zwierzęta domowe. Są na ogół zdrowe, bardzo inteligentne i naturalnie przyjazne.
Historycznie rzecz biorąc, psy te pracowały w stadach. To dziedzictwo oznacza, że zazwyczaj dobrze dogadują się z innymi zwierzętami. Jeśli od najmłodszych lat zapoznasz swojego Beagle z innymi zwierzętami i odpowiednio go uspołecznisz, będzie miał większe szanse na zawarcie nowych przyjaźni. Są także spokojni i cierpliwi w stosunku do dzieci. Dla wielu rodzin beagle jest idealnym towarzyszem dzieciństwa.
Szczenięta to jednak zupełnie inna historia. Szczenięta rasy beagle wymagają znacznego wysiłku i szkolenia. Jeśli masz już w domu małe dzieci, możesz rozważyć adopcję starszego psa rasy Beagle.
Kontrolowanie instynktu napędzanego zapachem
Najbardziej charakterystyczną cechą tej rasy jest nos. Beagle to psy tropiące. Instynktownie i bezlitośnie podążają za swoim nosem. Można to kontrolować, ale wymaga czujności.
Regularne ćwiczenia i codzienne spacery pomagają spalić część tej energii. Ale nie możesz polegać wyłącznie na sile woli. Zawsze używaj smyczy lub upewnij się, że Twój beagle jest trzymany na bezpiecznie ogrodzonym terenie. Gdy beagle wyczuje interesujący zapach, może zdecydować się za nim podążać, niezależnie od twoich poleceń. W jednej chwili byli z tobą, a w następnej już ich nie było.
Lęk separacyjny i hałas
Beagle uwielbiają przebywać w domu ze swoją rodziną. Nie przetrwają w izolacji. Optymalny czas samotności to maksymalnie cztery do pięciu godzin. Jeśli zostawisz je same na osiem godzin lub dłużej, pojawią się problemy. Znudzony beagle może sprawić kłopoty. Potrafi także wydawać dźwięki.
Szczekanie może być denerwujące. Ale charakterystyczne wycie beagle to zupełnie inna sprawa. Jest głośny, trwały i może doprowadzić Cię do szaleństwa, jeśli nie jesteś na to przygotowany. Te psy są kochane i przyjazne, ale najlepiej radzą sobie, gdy są ze swoimi ludźmi.
Podsumowanie
Daj swojemu beagle’owi miłość, uwagę i dobrą dawkę ruchu. W zamian najprawdopodobniej stanie się przyjacielem na całe życie całej rodziny. Zrozumienie obowiązków jest kluczowe. Nie chodzi tylko o posiadanie zwierzaka. Chodzi o przystosowanie się do psa o głębokich instynktach i wysokich potrzebach społecznych.
